Όταν πηγαίνεις σ ένα καινούριο σχολείο το μόνο σίγουρο είναι ότι πίσω σου δεν κουβαλάς τίποτε· κανείς δεν ξέρει ποιος είσαι. Μπορείς να ξεφορτωθείς το παρελθόν της ναζιάρας ή τη στάμπα της σπασίκλας· ν αλλάξεις τουλάχιστον για μια φορά. Δε σε γνωρίζει κανένας κι έτσι μπορείς να είσαι αυτό που θέλεις... Γι αυτό μου αρέσει πολύ να σ αγαπώ. Γιατί δε με ξέρεις. Δεν ξέρεις αν είμαι όμορφη, αν γράφω ποιήματα, αν σκαρφαλώνω στα βουνά ή αν κάνω και τα δυο μαζί. Δεν ξέρεις αν έβαλα αυτό το σημειωματάκι στο σάκο σου την ώρα του διαλείμματος, ή όταν σε πέταξαν έξω την ώρα των αρχαίων ελληνικών, ή ανάμεσα στην τρίτη και στην τέταρτη ώρα... Και τώρα, μάντεψέ με! Μπορούμε να κανονίσουμε, όταν θα έχεις διάθεση να γράψεις, ν αφήνεις τα σημειωματάκια σου πίσω από τον πίνακα.
Γειά σου!
