"Φίλε κύριε Τερτσέτη, μετά τον υπέρ ελευθερίας πόλεμον βλέπεις πόσο απομακρύνθηκα από τα ελληνικά πράγματα, εγώ φίλε μου έγεινα γεωπόνος και προσπαθώ να αναστήσω μικρόν τι κτήμα μου εισ του Δάρα της Μαντίνειας δια να ζω με τον ιδρώτα του προσώπου μου και να περάσω ούτως αναπαυτικά τα γηρατειά μου. Όσαις φοραίς με βλέπεις, δεμ ε λέγεις τίποτε άλλο, αλλαδιάκοπα με παρακινείς να βγάλω εις φως όσα γνωρίζω περι του Ελληνικού Αγώνος και μάλιστα εκείνα, τα οποία ο ίδιος είδα με τα μμάτια μου.[...]Είναι ντροπή ο Πελοποννήσιος, ο Στερεοελλαδίτης, ο Νησιώτης, ο Έλλην οποιουδήποτε τόπου να μη γνωρίζει γνήσια τα κατορθώματα των πατέρων του, αλλα να διαβάζει ιστορήματα ανούσια.[...]Τοιούτον, είναι φίλε μου, το βιβλίον μου, και πιστεύω ότι θα χρησιμεύση και αυτό πολύ εις το μέλλοντα να γράψη Γενικήν περί της Ελλάδος Ιστορίαν. Υγίαινε λοιπόν και ακολούθει να κάμνης πάντοτε το καλόν εις την ωραίαν Πατρίδαν μας. Ο ειλικρινής σου φίλος, Φωτάκος"
,Χρυσανθόπουλος Φώτιος (Φωτακος)){kind=link}