Ο άνθρωπος πριν αναπτύξει την διαφοροποιημένη λειτουργία της διανόησης εκφραζόταν άμεσα με τα αρχέτυπα, τα οποία έβαζαν σε κίνηση τον ψυχικό του κόσμο. Από την Αναγέννηση όμως και μετά, που ο άνθρωπος άρχισε να στηρίζεται στην λειτουργία της διανόησης, τα αρχέτυπα υποχώρησαν στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής. Έτσι αναγκασμένα από τον ίδιο τον άνθρωπο να ζουν μια κρυφή ζωή, δεν παύουν να επηρεάζουν όλες τις ανθρώπινες εκδηλώσεις όπως την λογοτεχνία, την τέχνη, την φιλοσοφία, τα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα. Ακόμη και στο φαινόμενο των Ιπτάμενων Δίσκων ένα εξασκημένο μάτι διακρίνει την λειτουργία των αρχετύπων.
