Στην Μελισσάνθη η ποιητική και πνευματική πορεία ταυτίζονται, είναι αλληλένδετες. Η μία προμηνύει, οραματίζεται, καταγράφει τις φάσεις της άλλης και είναι ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς μέσα από την συμβολική της μίας και τις πηγαίες αρχετυπικές της συλλήψεις, τα διάφορα στάδια της άλλης. Εκείνο που την χαρακτηρίζει, είναι τα κρυπτικά νοήματα, θαρρείς και αναζητεί στα βάθη του ίδιου του εαυτού της μια μυστική δίοδο που, ακολουθώντας την , ελπίζει να οδηγηθεί στο φως. Το κέντρο βαρύτητας είναι το φλογερό αίτημα του Απόλυτου, η ανάγκη για υπαρξιακή πληρότητα, για ένωση με τον «Θεό», όπως λέει.
Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μιαν ανάλυση του πολύμορφου ποιητικού έργου της Μελισσάνθης, αφού πρώτα μας εξοικειώνει με τα Νοήματα και τον Χώρο στον οποίο κινείται.
